Sommige levenslijnen tekenen zich al vroeg af, ook al wordt hun betekenis pas later echt zichtbaar. Bij Regien begint die lijn op de lagere school. Eén keer per maand had de school een uitwisseling met kinderen van De Windroos, kinderen met een verstandelijke beperking. Die uitwisselingen lieten een blijvende indruk achter. “Met één van de meisjes ervoer ik een sterke connectie. Ik vond die kinderen heel uniek en denk dat daar in 1984 wel een zaadje geplant is…”
Een fascinatie die bleef
Die ervaring bleef, ook toen Regien tien jaar later haar HBO-V afrondde. Met dat diploma op zak kon ze verschillende kanten op: psychiatrie, ouderenzorg, ziekenhuiszorg of gehandicaptenzorg. Toch bleef juist die laatste richting haar fascineren. Niet vanuit medelijden, maar vanuit verbondenheid. Regien zegt: “Zelf vind ik die term handicap heel ongelukkig vanwege de nadruk op nadeel. Ik zie deze mensen juist als puur, uniek en een mooie uitdaging om mee te werken.” Dat is een visie die ze tot op de dag van vandaag uitdraagt. Zorg is voor haar niet altijd een vast omlijnde methode, maar een voortdurend zoeken naar afstemming en wederzijds begrip.
Leren kijken en aanvoelen
Na haar studie werkte Regien enkele jaren bij Huize Den Berg. Daar begeleidde ze in een woonvorm volwassen cliënten met een ernstig verstandelijke beperking en moeilijk verstaanbaar gedrag. Soms ging het om zelfverwondend gedrag, vaak vanwege emoties die de cliënten niet in woorden konden uitdrukken. Ze zegt daarover: “Daar heb echt ik geleerd om cliënten aan te voelen, aan hun gedrag af te lezen wat er in hun omging en in te spelen op hun behoeften. Maar ook om een huiselijke sfeer te creëren.” In die jaren ontstond een stevige basis bij Regien: leren luisteren zonder woorden, en weten hoe iemand de wereld ervaart en probeert te begrijpen. Mee bewegen met wat hij of zij nodig heeft.
"Onze kracht is het plezier en de connectie die we als collega's onderling hebben"
Een omweg en een thuiskomst
De onregelmatige diensten bleken uiteindelijk minder goed bij haar te passen. Regien maakte daarom een uitstapje naar de functie van indicatieadviseur binnen de WVG. Het gaf haar nieuwe inzichten, maar het directe contact met cliënten bleef trekken. In januari 2013 vond ze die verbinding opnieuw, toen ze bij Lentekind startte. “Er waren toen 2 groepen en 1 meisje werd 1-op-1 begeleid. De visie van oprichtster en directeur Saskia en de kleinschaligheid van de organisatie spraken mij enorm aan.”
In het moment leven
Met het meisje dat ze 1-op-1 begeleidde, bouwde Regien een intense band op. Regien: “Dat was vast zoiets als de connectie die ik als 10-jarig meisje al voelde met één van de Windrooskinderen.” Ze vertelt vol plezier hoe zij en dit meisje bij Lentekind van elkaar leerden. “Ik leerde van haar in het moment te leven en zij leerde van mij hoe ze stress kon reduceren. Dit ging vaak gepaard met humor!” Het werk vroeg soms veel: scherp kijken, blijven afstemmen, signalen leren herkennen. Maar juist dat aspect raakt de kern van haar vakmanschap.
“Lezen wat een kind nodig heeft en daarop inspelen met je stem, met je houding, of met materialen.” Dat is wat haar drijft, toen én nu.
De kracht van samen
In november 2022 oriënteerde Regien zich binnen Lentekind op een nieuwe groep. Ze kwam terecht bij de Regenboogguppies: een groep hele jonge kinderen met verschillende ontwikkelingsniveaus. “Het is een hele dynamische groep, met kinderen die kunnen lopen en kinderen die zich in een rolstoel verplaatsen.” Minstens zo belangrijk als de samenstelling van de groep, vindt ze de samenstelling en onderlinge verbondenheid van het team. “Onze kracht is het plezier en de connectie die we als collega’s onderling hebben. Dat stralen we ook echt uit naar de kinderen.” Ze geniet van de ontwikkeling van de kinderen, die vaak in kleine momenten zit. “De kinderen ontwikkelen zich iedere dag en de kleinste stapjes zijn de mooiste!”
Gezien en gewaardeerd
In juli 2025 werd Regien volledig verrast door haar collega’s. Ze bleek 12,5 jaar in dienst te zijn, samen met collega Madeleine. “Ik werd samen met alle collega’s via een ‘ontruiming bevel’ naar de tuin geleid. Daar stond iedereen me op te wachten! ” Wat volgde, raakte haar diep. “Ik wist van niets. Er was een lied, cadeaus, lieve woorden, ik was compleet overdonderd. Die waardering deed me veel en raakte me echt!”
Een warm bad
Regien begint elke werkdag nog altijd met een klein, betekenisvol moment. “Als ik ga werken, maak ik om 8 uur altijd even oogcontact met de foto van Saskia, onze oud directeur. Haar visie leeft voort in de organisatie en in de mensen die er werken. Ik ben na al die tijd nog steeds blij en trots om te mogen werken bij Lentekind. Het voelt nog altijd als een warm bad.”
Buiten haar werk vindt Regien rust tijdens lange wandelingen, alleen of met haar avontuurlijke gezin. Misschien is het geen toeval: stap voor stap vooruit, aandacht voor wat er is? Want voor Lentekind is het duidelijk: in die aandacht en dat enorme werkplezier, schuilt de kracht van Regien.
